Często korzystając z klawiatury multimedialnej mamy kłopot z użytkowaniem klawiszy specjalnych pod Linuksem. Rozwiązaniem może się stać program o nazwie xbindkeys, który pozwala na przypisanie dowolnemu klawiszowi klawiatury pożądanej przez nas funkcji.

Program możemy zainstalować (po skonfigurowaniu repozytoriów) w MCC -> Zarządzanie oprogramowaniem -> Instalacja i usuwanie oprogramowania

lub też w konsoli uruchomionej z uprawnieniami roota, wpisując komendę:

urpmi xbindkeys

Po zainstalowaniu programu, przed jego uruchomieniem, musimy koniecznie utworzyć w naszym katalogu domowym (/home/nazwa_użytkownika) ukryty plik tekstowy .xbindkeysrc

Uwaga: Kropka przed nazwą pliku oznacza plik ukryty i jest bardzo ważna.

Ten plik możemy utworzyć w konsoli jako zwykły użytkownik wpisując komendę:

touch .xbindkeysrc

lub w trybie graficznym dowolnym menadżerem plików, np. Dolphinem lub Nautilusem, wybierając z menu kontekstowego myszy (prawy klik): Utwórz nowy -> plik tekstowy...

Po utworzeniu tego pliku przystępujemy do konfiguracji naszej klawiatury. Dokonujemy tego poprzez wpisanie w konsoli polecenia:

xbindkeys -k

Po zatwierdzeniu polecenia (enter) pojawi się prośba o naciśnięcie klawisza, któremu chcemy przypisać uruchomienie interesującego nas programu lub czynności:

a obok okno programu xbindkeys, które pomijamy, bo wszystkie działania wykonujemy dalej w konsoli.

Zgodnie z poleceniem wciskamy interesujący nasz klawisz, któremu chcemy przypisać określone znaczenie. Pojawią się nowe informacje. Przykładowo nowa linijka może wyglądać następująco:

W tej informacji potrzebny jest nam tylko kod użytego klawisza, w tym wypadku:

m:0x0 + c:123

Znając kod klawisza możemy przypisać mu dowolne polecenie. Polecenie to musimy wpisać we wcześniej utworzonym pliku xbindkeysrc

Przykładowy wpis może wyglądać następująco:

Uwaga:

1. Kody klawiszów w przykładzie są kodami z mojej klawiatury. Te kody każdy sam musi wykryć u siebie, co jak widać jest bardzo proste. Linie ze znakiem # są informacyjne i nie muszą być wpisywane, ale warto je podać, żeby nie pogubić się w przypadku wielu poleceń.

2. Dowolnemu klawiszowi można przypisać dowolne polecenie lub czynność, w przykładzie jest to wyłączenie komputera i uruchomienie programu pocztowego wybranymi klawiszami.

Mając gotowy plik .xbindkeysrc, uruchamiamy program podając w konsoli jako zwykły użytkownik polecenie:

xbindkeys

lub klikając w katalogu /usr/bin na program xbidkeys

Od teraz możemy korzystać z wybranych przez siebie programów przypisanych do wybranych przez siebie klawiszy.

Aby nasze ustawienia uruchamiały się wraz ze startem systemu należy program dodać do autostartu. W przeciwnym wypadku, przed użyciem wybranych klawiszy, będziemy musieli program xbindkeys uruchamiać ręcznie.

Jest wiele sposobów dodania programów do autostartu w Linuksie. Proponuję najprostszy, graficznie, a mianowicie:

Otwieramy w: /home/użytkownik/ ukryty katalog .kde4/Autostart/

i prawym klikiem myszy wybieramy tam: Utwórz nowy skrót do programu

czyli tworzymy najnormalniejszy skrót do programu z poleceniem uruchamiającym xbindkeys, a w zaawansowanych opcjach wyłączamy powiadamianie o uruchamianiu, żeby nam kursor nie skakał. Ikonka też do niczego w tym miejscu nie jest potrzebna.

Prawidłowość uruchamiania programu, a co za tym idzie, działania wybranych klawiszy sprawdzamy po przelogowaniu.

Program możemy wyłączyć zabijając w Monitor Systemu proces xbindkeys

lub w konsoli poleceniem:

killall xbindkeys

Miłej zabawy

Poprawiony, uaktualniony i przeredagowany przez piotr2p